FANDOM


Armia Imperialistów, Wojsko Imperialistów, WI – jedyna formacja bojowo-obronna w imperium Imperialistów. Nieznana jest dokładna ilość jej członków, wiadomo jedynie, że ich liczebność jest najwyższa wśród wszystkich armii innych krajów. Głównym dowódcą armii jest Najwyższy Dowódca, który jest podporządkowany Lookasowi (wcześniej Basi). Każdy członek armii nazywany jest oficerem. Do wojskowego należy się zwracać Oficerze, (Stopień oficerski), XY, (np. Oficerze, Najwyższy Dowódco, ImperialistycznyImperialisto).

Hierarchia stopni oficerskich Edytuj

Dywizja plutonowa Edytuj

  • Szeregowy
  • Wyższy szeregowy
  • Porucznik
  • Wyższy Porucznik
  • Kapral
  • Kapral plutonowy
  • Sierżant
  • Sierżant Plutonowy

Dywizja majorowa Edytuj

  • Major
  • Major Kapralski
  • Major Sztabowy

Dywizja generalska Edytuj

  • Generał
  • Generał Broni
  • Generał Sztabowy
  • Generał Generalny
  • Najwyższy Dowódca

Struktura organizacji armii Edytuj

Armia Imperialistów podzielona jest na wiele grup, składających się z licznych żołnierzy:

  • oficer
  • oddział – składa się z 2-6 oficerów, dowodzony przez Wyższego Porucznika
  • grupa – składa się z 5-10 oddziałów, dowodzona przez Kaprala Plutonowego
  • pluton – składa się z 5-15 grup, dowodzony przez Sierżanta Plutonowego
  • dywizja – składa się z 10-30 plutonów, dowodzona przez Majora Sztabowego
  • armia – składa się z 20-40 dywizji, dowodzona przez Generała Broni

Wszystkie ich posunięcia są koordynowane przez Najwyższego Dowódcę, na polecenie Wielkiego Regenta, z pomocą Generałów Sztabowych i Generalnych, tworzących Sztab Generalny. Ich polecenia przesyłane są do pomniejszych sztabów – sztabu armii X, dywizji X, plutonu X.

Jednostki armii Edytuj

Armia Imperialistów podzielona jest na 4 główne klasy, różniące się uzbrojeniem i zadaniami. W obrębie grupy istnieje jeszcze kilka podziałów, tzw. grupy.

Klasa piechoty Edytuj

W skład tej klasy wchodzą wszystkie jednostki piesze, niezależnie od uzbrojenia. Jednostki piesze dzielimy na dystansowe i broni białej.

Jednostki dystansowe Edytuj

KusznicyArmia

Przykładowy kusznik

Jest to grupa dosyć zróżnicowana, ponieważ w jej skład wliczamy zarówno jednostki z bronią łuczniczą, kuszniczą lub palną. Pełni ona głównie funkcję obronną lub nękającą, ostrzeliwującą nacierających wrogów salwami zabójczych strzał, bełtów lub kul. Doskonale spisują się podczas obrony różnorakich twierdz czy fortów.

  • Łucznicy – jednostki dystansowe wyposażone w różnego rodzaju łuki, stosowani jako formacje zarówno zaczepne jak i obronne.
  • Kusznicy – jednostki dystansowe, różniące się od łuczników bronią – kuszą. Jej bełty potrafią przebić najmocniejszy pancerz, jedynie najlepsi mistrzowie kowalstwa mogą wykonać stal odporną na bełty. Pełnią taką samą funkcję jak łucznicy. Z kuszy można też strzelać z pozycji leżącej, co jest niemożliwe w przypadku klasycznego łuku.
  • Muszkieterzy – jednostka dystansowa, wyposażona w broń palną – muszkiet. Umożliwia to zwiększenie obrażeń trafionym celom, jednakże koszt tych jednostek jest dosyć wysoki. Ich liczba nie jest duża, stanowią formację elitarną. Jedynie zaawansowane technologicznie i ekonomicznie kraje mogą sobie na nie pozwolić.

Jednostki broni białej Edytuj

RycerzArmia

Przykładowy rycerz

Jest to grupa, składająca się z jednostek walczących wręcz za pomocą wszelakich mieczy, halabard, włóczni. Często są uzbrojeni w tarczę i zbroję, co zwiększa ich możliwości obronne. Pełnią oni funkcję atakująca lub defensywną. Ofensywnie wdzierają się w szeregi wroga, walcząc w samym centrum. Defensywnie natomiast utrzymują formacje, zatrzymując wrogów na pierwszej linii.

  • Szermierze – ogólna nazwa jednostek, posiadających miecze i (czasami) tarczę oraz lekką zbroję. W czasie walki wdzierają się w szeregi wroga, tnąc swoimi mieczami. Nie są oni dobrzy w defensywie, dlatego w czasie obrony atakują wrogów, którzy dostali się do drugiej linii.
  • Włócznicy – jednostki posiadające włócznie oraz tarczę. W czasie ataku, tworząc odpowiednią formację wbijają się w szeregi wroga, rozbijając jego formacje. Defensywnie, tworzą mur z tarcz, najeżony włóczniami, skutecznie unieszkodliwiając szarże wrogiej kawalerii.
  • Halabardnicy – jednostki, posiadające zamiast mieczy halabardę. Nie posiadają tarczy, dlatego nie są oni tak skuteczni w defensywie, jak włócznicy. Mają za to dosyć ciężka zbroję. Jednakże są skuteczni przeciwko dużym formacjom wroga, dlatego doskonale spisują się w walce z demonami Tarpana.
  • Rycerze – jednostka uzbrojona w ciężki pancerz, potężną tarczę i dwuręczny miecz. Wraz z szermierzami wdzierają się w szeregi wroga, masakrując przeciwnika. W przeciwieństwie do nich są dobrzy w defensywie. Mogą poruszać się pieszo albo na opancerzonym koniu.

Klasa jazdy Edytuj

Jazda to wszystkie jednostki, poruszające się z wykorzystaniem konia. W niektórych elitarnych wojskach wykorzystuje się również inne stworzenia. Dzielimy ją na jazdę lekkozbrojną i szturmową (ciężkozbrojną).

Jednostki lekkozbrojne Edytuj

RajtarArmia

Przykładowy rajtar

Jazda ta jest uzbrojona głównie w lekką, skórzaną zbroję. Posługują się głównie szablami, łukami lub bronią palną. W czasie walki nie wdzierają się w szereg wroga, jeżdżą przed nim i ostrzeliwują ich strzałami lub kulami. Ich szybkość pozwala im na ucieczkę w chwili wyruszenia ciężkozbrojnej kawalerii. Po walce ich prędkość pozwala im na dogonienie uciekających wrogów. W walce wręcz używają ostrej szabli.

  • Lansjerzy – specyficzna jednostka jazdy lekkiej, która nie posługuje się bronią długodystansową, zamiast tego używają lancy – lekkiej broni drzewcowej. Ich funkcja opiera się na okrążeniu przeciwnika, a następnie zaatakowania go od tyłu. W sytuacji wymagającej szarży, mogą zapewnić niewielką siłę przebicia.
  • Rajtarzy – jednostka jazdy, która posługuje się, zależnie od poziomu technologicznego frakcji, łukiem lub bronią palną. Uzbrojenie pozwala im na atakowanie w czasie natarcia, postoju lub ucieczki. Działania zaczepne mogą sprowokować przeciwnika do bezsensownego natarcia, co umożliwia łatwe zwycięstwo.
  • Rycerze pegazów – jednostka jazdy lekkozbrojnej, niepełniąca w boju ważnej funkcji. Ich działalność opiera się na szybkim zwiadzie przed bitwą i w czasie bitwy. Umożliwia to wydawanie rozkazów przeciwdziałających wrogim działaniom. Obecnie pegazów dosiadają również magowie bitewni oraz czasami generałowie.

Jednostki ciężkozbrojne Edytuj

RycerzeGryfa

Przykładowi rycerze z Gwardii tytanki

Jazda ta uzbrojona w ciężką zbroję, długą kopię lub halabardę. W czasie walki wdzierają się w szeregi wroga, za pomocą zabójczej szarży, niszcząc formację wroga. Ich atak wywołuje również duży efekt psychologiczny, co często powoduje zmasowaną ucieczkę wroga z pola bitwy.

  • Husaria – kawaleria, pochodząca z ziem kultury polskiej, będąca jedną z najskuteczniejszych formacji jazdy zbrojnej. Ich szarża pozwala na pokonanie liczniejszego przeciwnika, co zresztą już się zdarzało. Dodatkowo niektóre jednostki husarii, posiadają skrzydła. Chociaż ich efekt w walce jest niewielki, służy to podkreśleniu roli jednostki.
  • Gwardia tytanki – jednostki, pochodzące z Zakonu Rycerskiego Gryfa. Jedną z ich cech charakterystycznych jest dosiadany wierzchowiec. W większości przypadków jazda dosiada koni, jednakże gwardia dosiada pół-gryfów. Zwierzęta te stanowią większe zagrożenie w przypadku walki wręcz, atakując wroga ostrymi szponami. Dodatkowo są zwrotniejsze i szybsze od koni. Wzbudzają również duży efekt psychologiczny wśród wrogów. Jeźdźcy używają halabard, rzadziej lancy.
  • Kirasjerzy – jazda ciężkozbrojna, posługująca się obok lancy, pistoletami. W przeciwieństwie do jazdy lekkiej, jednostka ta posiada ciężki pancerz. Umożliwia to skuteczną walkę zarówno z piechotą, jak i konnicą.

Klasa mechaniczna Edytuj

Klasa ta zawiera wszystkie jednostki, ktorych działanie oparto na skomplikowanej mechanice. Mogą pełnić wiele funkcji, zależnie od rodzaju. Ofensywnie mogą przerywać szeregi wroga, miażdżąc formacje, albo defensywnie ochraniając natarcie sojuszników, odwrót lub zasypując wroga falami pocisków. Dzielimy ją na artylerię oraz pojazdy mechaniczne.

Jednostki artyleryjskie Edytuj

Działo

Przykładowe działo

Jednostki charakteryzujące się wysokim zasięgiem ostrzału, ostrzeliwując szeregi wroga salwami zabójczych pocisków. Ich przeznaczenie jest dwojakie: ofensywnie zasypują wroga pociskami, przerzedzając jego szeregi, co umożliwia łatwiejszy atak jednostkom piechoty czy jazdy. Defensywnie: ostrzeliwują nacierającego wroga, rozbijając jego formację.

  • 'Mściciel –' podstawowa jednostka artylerii, wystrzeliwująca ciężkie pociski z dużą szybkością. Zadają one duże obrażenia przeciwko pojedynczym wrogom lub potworom. Jednostki luźno rozstawione nie otrzymają większych obrażeń.
  • Organki – działo, strzelające salwami po 4 pociski. Są one wybuchowe, dlatego doskonale spisują się przeciwko wrogom w luźnym szeregu. Jednakże machina ta nie jest skuteczna przeciwko pojedynczym wrogom.
  • Działo – ogromna artyleria, strzelająca na dystans ponad kilometra, której pociski są wybuchowe. Najpotężniejsza broń z tej grupy. Doskonała przeciwko wszystkim typom jednostek. Jej jedyną wadą jest niewielka mobilność.

Jednostki pojazdów mechanicznych Edytuj

CzołgParowy

Przykładowy czołg parowy

Jednostki, zasilane przez własne źródło napędu. Ich przeznaczenie jest różnorakie, mogą pełnić funkcję transportową lub bojową. Ich produkcja wykonania jest skomplikowana, dlatego jedynie kraje z wysokim poziomem technologicznym mogą sobie na nie pozwolić.

  • Transportowce – pojazdy, których przeznaczenie polega na transporcie towarów i zaopatrzenia armii. Nie ma jednolitej definicji tego rodzaju jednostek, mogą być nimi pojazdy o maksymalnej pojemności kilku skrzynek i pojazdy o pojemności kilkunastu ton.
  • Czołgi – gąsienicowy wóz bojowy, przeznaczony do walki z siłami przeciwnika na krótkich i średnich dystansach za pomocą prowadzenia ognia na wprost. Ciężki pancerz i duża mobilność zapewniają czołgom przetrwanie na polu bitwy, a napęd gąsienicowy pozwala na przemieszczanie się z dużą prędkością w trudnym terenie. Zależnie od poziomu technologicznego wyróżniamy czołgi parowe i benzynowe.
  • Samobieżna Wyrzutnia - wysoce technologiczne, połączenie organków z pojazdem. Od podstawowych organków wyróżnia je wysoka mobilność oraz możliwość prowadzenia ostrzału w ruchu. Jedynie kilka krajów w imperium produkuje taki sprzęt.

Klasa wsparcia Edytuj

Klasa ta zawiera jednostki, które z reguły nie biorą udziały w walce, jednakże ich działania wpływają na wynik działań zbrojnych. Jednostki tej klasy często wspomagają oddziały walczące na froncie. Pomimo tego czasami biorą udział w walce, często przechylając wynik bitwy na korzyść sojuszników.

  • Uzdrowiciele – w czasie pokoju w szeregach armii służy około setka uzdrowicieli. W czasie wojny przeprowadzana jest mobilizacja. Najczęściej medycy zajmują się rozstawianiem szpitali polowych i opatrywaniem rannych. Ich wprowadzenie na front zmniejszyło ilość zgonów oficerów z wyniku ran o ponad 70%. Niektórzy posługują się mocą magiczną, nauczaną w szkołach magii[1].
  • Magowie – osoby obdarzone mocą magiczną. Po wyszkoleniu w Akademii Magii w St. Gallen i wybraniu odpowiedniej specjalizacji mogą wstąpić do wojska. Ich działania opierają się wzmacnianiu walczących, osłanianiu sojuszników, ciskanie magii wojennej we wrogów. Niektórzy służą w szeregach uzdrowicieli.
  • Agencja Wywiadu i Infiltracji – większość informacji o niej jest ściśle tajnych. Jej działania opierają się na infiltrowaniu wroga i zbieraniu informacji o jego działaniach. Niektórzy nazywają ich Szeptaczami, ponieważ niewielu zna prawdziwą tożsamość agentów.

Przypisy Edytuj

  1. Akademia Magii
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.